nsay_disease++ก็แค่นั้น...........
วันนี้ดูเป็นอะไรที่แปลกไป คนที่คิดว่ารู้จักกลับเหมือนไม่รู้จักความรู้สึกต่างๆมันเปลี่ยนไป
รู้สึกเหมือนไม่มีใคร........ทั้งที่มีใครๆ
รู้สึกเหมือนว่างป่าว......ทั้งๆที่ไม่ว่างป่าว
รู้สึกเหมือนว่าอยู่คนเดียวในโลกใบนี้........ทั้งๆที่มีคนอยู่มากมาย
ตอบตัวเองไม่ได้เลยว่าเป็นอะไร กับสิ่งที่คิดและสิ่งที่เป็นอยู่มันตรงกันรึป่าว
จากความที่ไม่เข้าใจ กลายเป็นอะไรที่ทำให้เป็นเส้นกันบางๆกั้นระหว่างเรา
ความสุขที่เคยมีมันก็แฝงไปด้วยความไม่เข้าใจกัน คิดกันคนละอย่าง
นี่เหรอที่เค้าบอกว่า กำลังจะจบลงมันเป็นยังไง................................
มีอะไรในใจเธอบ้าง
อยากรู้เหมือนอย่างที่รู้ใจฉัน
ที่ว่าความผูกพันมันเพิ่มมากกว่าเดิมทุกวัน
เป็นความรู้สึกของเราเท่ากัน...หรือเป็นความรู้สึกของฉันฝ่ายเดียว
ภายใต้ผืนฟ้าที่มืดมน
ยังมีดวงตาหนึ่งคนที่หม่นแสง
น้ำตาที่พร่างพรูจากหัวใจที่อ่อนแรง
มันท้อแท้เกินกว่าจะเปลี่ยนแปลงสิ่งใดๆ
ก็วันนี้ไม่มีใครอีกคน
คอยับน้ำตาที่ร่วงหล่นปลอบโยนยามอ่อนไหว
ใต้ผ้าห่มผืนนี้ไม่มีอ้อมกอดเธอจึงหนาวจับใจ
ไม่มีมือที่คอยจับมือฉันไว้เหมือนทุกคราว
.....................มันก็แค่นี้ ชีวิต........................

มันก็....
แค่นี้....
ชีวิต ......